Antiek Curiosa

Antiek Curiosa

Productgroep Ouderschapskennis 2005-2
3,90

Omschrijving

Dit artikel is afkomstig uit: American Psychologist, Vol. 34, N. 10, pp 821-826, oktober 1979.

Vooruitgang in de wetenschap levert vaak een vereenvoudiging op van wat eerst een complex en verwarrend fenomeen leek. Dat kan nog komen op het gebied van ouder-kindinteractie, maar voorlopig wordt dit fenomeen alleen maar ingewikkelder en de nabije toekomst belooft meer complicaties. In de jaren ‘40 onderkenden onderzoekers van socialisatie dat het ging om wederzijdse invloeden van het kind op de ouder en van de ouder op het kind — maar omdat het aan goede methodes ontbrak om de effecten van het kind vast te stellen of te controleren, ging men door met de bestudering van ouder-invloeden, om te zien wat er van deze ene bron te leren viel.
Onderzoekers die later ten tonele verschenen dachten dat onderzoek naar ouder-kindinteractie onnodig was: het was voldoende om doelen voor de ontwikkeling te stellen. Door uitgangspunten van de leertheorie toe te passen konden de doelen makkelijk worden bereikt.
Weer anderen kwamen met de methode van evolutionaire adaptatie. Die had zo goed gewerkt bij het analyseren van de interactie tussen dierenouders en hun jongen: men kon specifieke gedragscomponenten identificeren en vervolgens vaststellen hoe deze de interactie regelden.