Als professional worden wij opgeleid om vooral te doen wat werkt en evidenced-based te werken. Er wordt veel onderzoek gedaan naar protocollen en behandelvormen. Wanneer uit dit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat er een positief effect is na het volgen van de therapie én het onderzoek is gerepliceerd, worden methodieken in richtlijnen opgenomen. Op zich een mooie manier van werken, zodat we niet zomaar wat doen. Echter, bij complexe psychiatrische problematiek is de drop-out in behandeling zeker 50 procent ondanks dat cliënten een evidenced-based behandeling krijgen. Hoe betrouwbaar is dan het onderzoek naar een evidenced-based behandeling?