Hersenkrakers
“Het is echt zwaar. Ik moet drie keer per week naar college en het begint al om één uur ‘s middags!” Aldus Thijs, bedrijfskundestudent. Ik mocht Thijs niet. Ik fietste elke ochtend in het donker 20 km naar het Biologisch Centrum in Haren alwaar ik van half negen (vond ik vroeg) tot vier college had. Tijdens die ritjes haatte ik Thijs het meest. Ik troostte mezelf dan met de gedachte dat ik tenminste iets studeerde wat ertoe deed. Biologie was zwaar, maar het was tenminste echte wetenschap. Het ging ergens over. Bedrijfskunde, bestuurskunde, marketing … Dat waren van die studies die je ging doen als je niet zo heel erg geïnteresseerd was in studeren. Dat soort mensen feestten vooral tijdens hun studie en gingen daarna ergens belachelijk veel geld verdienen met onzin. Ik walgde ervan. Bah.