Misschien heb je het wel eens gezien. Bij een gemeenteloket, in de spreekkamer of op school: een kind dat vertaalt voor zijn vader of moeder. De ouder spreekt weinig Nederlands, alleen Arabisch, Tigrinya of een andere taal. Het kind vertaalt wat de ouder zegt en krijgt op zijn beurt van de ambtenaar, arts of leerkracht te horen wat het moet terugvertalen. De ouder staat er wat verloren bij en probeert ondertussen zo veel mogelijk van het gesprek te volgen. Ineens rust er een volwassen verantwoordelijkheid op het kind.